Hayal Defterim

bazan alıp götürüyorsun bizi bilmez bir yere…
adını karanlık dediğimiz yere boş ve anlamsız düşünceler içinde boğuluyoruz,bir hiç uğruna niçe herşeyleri yok ediyoruz….
bazan deliler gibi dalıp gidiyoruz.ellerimiz başımızı sıkmaktan vazgeçmez.mengene gibi sıkar habire…pişmanlıklar,hayal kırıklıkları vesaire vesaire…
bir girdap gibi içine çekmektesin bizi…
karamsarlık…sen zamanımızın psikolojik silahısın…adına depresyon diyorlar bazıları…ama ben sana zamane hastalığı diyeceğim…çünkü hiç yoktan ortaya çıkıyorsun! ama sebepsiz yere değil….
manevi boşluktan,inançsızlıktan ortaya çıkıyorsun ve yer ediyorsun insanın beyninde…
sen ne fakirlikten besleniyorsun,ne de yalnızlıktan.sen inançsızlıktan besleniyorsun! ve seni bilerek içimize sokmak istiyorlar!
sen zamane hastalığısın! zamane virüsüsün! psikoloıjik silahsın!
seni bir tek şeyle yenebiliriz! güven…
ben Rabbime sığındıktan sonra sen birşey yapamazsın bana…çünkü ona güveniyorum! hastalığın çaresi O!
yeter artık düş yakamızdan…terket ümmed-i muhammedi artık!

çünkü onların sığınacakları bir kapısı var…
ALINTIDIR